Praca zdalna z Gruzji dla zagranicznego pracodawcy

Gruzja od dawna należy do najpopularniejszych kierunków wśród pracowników zdalnych. Polacy i obywatele wielu innych krajów mogą mieszkać tu do roku bez wizy, koszty życia są niskie jak na zachodnie standardy, a formalności są ograniczone do minimum.

Od 2026 roku prosta formuła „mieszkam w Gruzji i pracuję dla firmy spoza Gruzji” wiąże się jednak z komplikacjami, które wcześniej nie miały znaczenia. Weszła w życie nowa ustawa o zezwoleniach na pracę, a stary, ale wciąż ważny podział na pracownika zdalnego i freelancera zarejestrowanego jako indywidualny przedsiębiorca decyduje teraz o tym, co możesz robić bez żadnej rejestracji, a co wymaga formalności.

Dwa różne statusy, które łatwo pomylić

Prawo wyraźnie rozróżnia dwie sytuacje. W pierwszej jesteś pracownikiem etatowym zagranicznej firmy, pensję dostajesz na podstawie umowy o pracę, a w Gruzji po prostu fizycznie przebywasz. W drugiej jesteś freelancerem albo prowadzisz własną działalność, wystawiasz faktury kilku klientom i robisz to, mieszkając w Gruzji.

Od 1 marca 2026 roku cudzoziemcy potrzebują zezwolenia na pracę w Gruzji, a to, do której grupy należysz, przesądza o tym, czy musisz się o nie ubiegać.

Pracownik zdalny zagranicznej firmy

Jeśli pracujesz dla firmy zarejestrowanej poza Gruzją i po prostu fizycznie przebywasz w Gruzji, większość kancelarii prawnych uważa, że zezwolenie na pracę cię nie dotyczy, o ile twoja praca wiąże się z działalnością firmy poza Gruzją.

Prawnicy zwracają jednak uwagę, że przepis jest sformułowany niejasno, a praktyka jego stosowania dopiero się kształtuje. Na razie nie ma jednoznacznego precedensu.

W praktyce prawnicy radzą mieć pod ręką umowę o pracę, dowód, że pracodawca jest zarejestrowany poza Gruzją, oraz potwierdzenie etatowego statusu. Zwolnienie zależy od charakteru relacji z pracodawcą, a nie od osobnego zaświadczenia czy rejestracji, które trzeba załatwić.

Indywidualny przedsiębiorca z zagranicznymi klientami

Tu zasady są ostrzejsze. Obowiązujący tekst rozporządzenia rządu, razem z poprawkami przyjętymi w 2026 roku, nie zawiera wprost zwolnienia dla samozatrudnionych, którzy pracują wyłącznie z zagranicznymi klientami. Ustawa określa samozatrudnionego cudzoziemca jako osobę, która prowadzi w Gruzji działalność zarobkową, bez względu na to, skąd pochodzi dochód.

Jeśli więc jesteś zarejestrowany jako indywidualny przedsiębiorca w Gruzji i pracujesz dla klientów spoza Gruzji, mieszkając w Gruzji, najpewniej potrzebujesz zezwolenia na pracę, cokolwiek piszą niektóre blogi o rzekomym zwolnieniu dla freelancerów.

To samo dotyczy kontraktora, który pracuje dla jednej zagranicznej firmy na podstawie umowy o świadczenie usług (B2B). Dla prawa taka osoba jest samozatrudniona, a nie zatrudniona na etacie, więc zwolnienie dla pracowników etatowych jej nie obejmuje.

Za pracę bez zezwolenia grozi kara 2 000 lari. Kontrole samozatrudnionych i indywidualnych przedsiębiorców, którzy już pracowali w Gruzji, ruszyły 1 maja 2026 roku.

Program Remotely from Georgia

Program dla pracowników zdalnych, uruchomiony w 2020 roku, już nie działa i wnioski nie są przyjmowane. Dziś pracownicy zdalni zwykle mieszkają w Gruzji bezwizowo albo ubiegają się o zezwolenie na pobyt.

Pobyt bezwizowy to najprostszy start

Polacy i obywatele wielu krajów mogą mieszkać w Gruzji bez wizy do roku, a posiadacze innych paszportów mają krótszy pobyt bezwizowy. Od 1 stycznia 2026 roku przy wjeździe potrzebujesz też ubezpieczenia zdrowotnego na cały pobyt, z sumą gwarancyjną co najmniej 30 000 lari.

Jeśli planujesz spędzić w Gruzji kilka miesięcy, pracując dla zagranicznego pracodawcy, często nie musisz niczego osobno rejestrować, o ile twój status mieści się w zwolnieniu dla pracowników zdalnych.

Rezydencja podatkowa to osobna sprawa

Ani praca zdalna, ani pobyt bezwizowy nie czynią cię rezydentem podatkowym Gruzji. Rezydencja podatkowa w Gruzji zależy od faktycznej fizycznej obecności: 183 dni lub więcej w ciągu 12 miesięcy.

Pensja podlega własnej regule. Według kodeksu podatkowego Gruzji dochód z pracy wykonywanej fizycznie w Gruzji jest dochodem ze źródeł gruzińskich i podlega tam opodatkowaniu jeszcze przed upływem 183 dni, także w przypadku etatowego pracownika zdalnego, którego zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia na pracę nie ma nic wspólnego z podatkami.

Zwolnienie z obowiązku uzyskania zezwolenia na pracę i zwolnienie z podatku to dwie osobne kwestie, a łatwo uznać, że załatwiając jedną, załatwiło się obie. Przy krótkim pobycie tę regułę może jednak uchylić porozumienie Gruzji z twoim krajem: umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania może zwolnić pensję za taki pobyt z gruzińskiego podatku.

Gruzja ma taką umowę z Polską. Jest ona głównym narzędziem ochrony przed podwójnym opodatkowaniem tej samej pensji, ale w niektórych krajach pomaga też zaliczenie podatku zapłaconego w Gruzji na podstawie ich własnych przepisów, więc szczegóły ustal z doradcą podatkowym.

Stawka podatku wynosi 20%. Zagraniczny pracodawca nie potrąca gruzińskiego podatku, więc pracownik płaci go sam i do 31 marca następnego roku składa roczne zeznanie przez portal rs.ge.

Freelancer zarejestrowany jako indywidualny przedsiębiorca płaci mniej. Przy statusie małego biznesu podatek to 1% obrotu do 500 000 lari rocznie, a przy statusie mikrobiznesu, dla dochodu do 30 000 lari rocznie, stawka spada do 0%.

Konto bankowe na pensję lub płatności od klientów

Pracownik etatowy zagranicznej firmy zwykle może dostawać pensję na konto osobiste, także w Wise lub Payoneer, i nie musi niczego zakładać w Gruzji. Wise nie wydaje kart rezydentom Gruzji, więc na codzienne wydatki potrzebna będzie karta polskiego albo gruzińskiego banku.

Freelancer zarejestrowany jako indywidualny przedsiębiorca zwykle potrzebuje pełnoprawnego konta firmowego w Gruzji, żeby przyjmować płatności od klientów i płacić podatki.

Zasady pracy zdalnej i samozatrudnienia w Gruzji tylko w 2026 roku zmieniały się kilka razy, a w wielu przypadkach granicznych utrwalonej praktyki jeszcze nie ma.

Jeśli masz jednego zagranicznego klienta, ale umowę o świadczenie usług, albo choćby jednego klienta w Gruzji, pokaż umowę prawnikowi specjalizującemu się w prawie imigracyjnym, zanim złożysz wniosek o zezwolenie lub zarejestrujesz działalność. Błąd w ocenie statusu może cię kosztować 2 000 lari.